وصال يارى منكا قيلماس ايردى حق روزى * از لدين اى دل اگر بولماسه نصيب مينينك شراب لعلينك ايچوب مست او لندى اى ساقى * مگر كه كيرمكاى ايلكيمكا هيچ رقيب مينينك روا مىدور ديمكاى سين مينك او چون هرگز * نيچو كدورور غم هجر يمدين اول غريب مينينك يوزينى ( كاتبى ) كور كاج هزار عشوه بيلان * قول ايتدى كو نكلومى اول شوخ دلفريب مينينك « 1 » و غزل دوم چنين بود : لمؤلفه وصل اميدم يوق مينك مشتاق روى يار مين * آرزو قيلمام بهشتى عاشق ديدار مين اى طبيبم ايشيكينك دار الشفا سيدين منكا * شربت لعلينكنى بيردير دينك بيلان بيمار مين عقل و فكر و صبور و هوشيم قيلدى يغما عشق يار * وادى هجرانده قالديم نى قيلاى ناچار مين

--> ( 1 ) - ترجمه غزل چنين است : اگر يار به حالم رحم نكند * كى طبيب تواند دردم را چاره كند وصال يار را حق ، روزى نكرد * از ازل دل مرا نصيب چنين بود اى ساقى از شراب لعلت مست شديم * مگر رقيب ما را ازين مستى هشيار سازد رواست كه نگوئى براى من هرگز * از غم هجر من آن غريب چه حال دارد آنگه كه « كاتبى » روى ترا ديد با هزار عشوه * اسير كردى دلش را اى شوخ دلفريب